Kilka pokoleń walijskich kibiców czekało na zwycięstwo ich reprezentacji nad All Blacks – i ten moment w ten weekend nadszedł. Do tego Francja wygrała z RPA, ekipy z Ameryki zwyciężały europejskie w Nations Cup, w RET Malta pokonała kolejnego faworyta – tym razem Szwecję, a 18-latek z reprezentacji Hiszpanii kopnął 40-metrowego drop goala w finale ME. W rugby league Australia wygrała Puchar Świata, ale tam chyba trudno mówić o emocjach.
Reprezentacje Polski U20 i U18 / Młodzieżowe mistrzostwa Europy
W Pradze zakończyły się mistrzostwa Europy w kategoriach wiekowych U18 i U20, oba z udziałem naszych reprezentacji. I obie walczyły o utrzymanie (skutecznie).
Dwudziestolatkowie w półfinale przegrali mecz, który chyba powinni byli wygrać. Mierzyli się ze Szwajcarią i od początku mieli ogromną przewagę w młynach. To one dały nam pierwsze przyłożenie Oskara Borkowskiego, potem szereg karnych. Cóż, jednak z tego, skoro Polacy kopali w aut, a potem tracili piłkę – tak było po trzech własnych wrzutach w polu 22 m rywali. Ostatecznie drugi raz jeszcze przyłożyli (Marko Heyes) i prowadzili 14:3, ale w ostatniej akcji pierwszej połowy pozwolili rywalom odpowiedzieć i przewaga stopniała do zaledwie czterech oczek. A zaraz po przerwie było jeszcze gorzej, bo Szwajcarzy ponownie przyłożyli w pierwszej akcji i wyszli na czoło. Co prawda nasz młyn wciąż dominował, jeden ze Szwajcarów opuścił boisko na 10 minut, ale kolejny aut w ataku zawiódł i zrobiło się 14:20. 60. minuta okazała się chyba decydująca: Szwajcarzy w tym meczu stracili z kontuzjami aż czterech zawodników młyna i wreszcie sędzia musiał nakazać młyny symulowane. To wytrąciło naszym graczom z rąk ich najsilniejszą broń. Co prawda jeszcze zaraz po tej decyzji zdobyli przyłożenie (Szymon Próchniak) i wyszli na jednopunktowe prowadzenie, ale nie potrafili się przystosować do zmienionych warunków, a Szwajcarzy nabrali wiatru w żagle i punktowali raz za razem. Czwarte przyłożenie naszych chłopaków (znów Heyes) nic już nie zmieniło – przegrali 26:38. Żal pierwszej połowy i przewagi, która powinna była zaprocentować o wiele obficiej. Na dodatek z kontuzją opuszczał boisko nasz kapitan, Mateusz Stańczykowski.
Stańczykowski nie zagrał w meczu o siódme miejsce, który nasi rozegrali z Mołdawią, ale to nie przeszkodziło drużynie aby wysoko wygrać i zapewnić sobie utrzymanie. Rywale, awaryjnie dokooptowani do turnieju po wycofaniu się Niemców, nie mieli nic do powiedzenia – w meczu padł wynik 134:0. Polacy zdobyli 20 przyłożeń, z czego cztery zaliczył Filip Kubicki, a trzy Johan Janiec. Pedro Brzeziński uzbierał 39 punktów z przyłożenia i aż 17 podwyższeń. Już w przerwie Karol Czyż dokonał sześciu zmian, a tempo punktowania po niej jeszcze wzrosło. Polacy kończą turniej zatem tak jak rok temu – na siódmym miejscu.
Tytuł mistrzowski obronili Portugalczycy, zwyciężając w finale Belgię 31:15 – zrewanżowali się tym samym za porażkę sprzed półtora miesiąca z rozgrywanego pod auspicjami World Rugby światowego Challengera w tej kategorii wiekowej (tam Belgowie też przegrali w finale, tyle że z Chile). Po brąz sięgnęli ubiegłoroczni wicemistrzowie, Holendrzy, którzy w meczu o trzecie miejsce wygrali z Czechami 57:14.
Rywalem osiemnastolatków we wtorkowym półfinale rywalizacji o miejsca 5–8 była Portugalia i nasi przegrali wyraźnie. Choć notowali sporo posiadania, rzadko wchodzili w pole 22 m rywali. Gdy raz im się udało, to stracili piłkę w młynie. Długo jednak dobrze bronili i pierwszą połowę przegrali tylko 0:10. Po przerwie mieliśmy chwilę nadziei – świetne przełamanie Marcela Marczewskiego (szarpał cały czas) dało nam przyłożenie Bartosza Cisaka. Chwila to była jednak krótka – dwa maule Portugalczyków (drugi – 22-metrowy) skończyły się przyłożeniami. A potem choć Polacy długo mieli piłkę w rękach, nie mogli wyjść z własnej połowy, a rywale dwukrotnie nas boleśnie skontrowali i skończyło się 7:34. Podobnie jak z Gruzją – przegraliśmy, ale porażka była mniej dotkliwa niż rok temu.
W meczu o siódme miejsce (i zarazem utrzymanie) Polacy zagrali z Niemcami (przed rokiem oni zajęli piątą, a my siódmą lokatę). I choć mecz toczył się różnie, nasi zapewnili sobie utrzymanie w elicie wygrywając 33:19. W pierwszej połowie Polacy chyba tylko raz weszli w pole 22 m rywali, na samym początku, a efektem były 3 punkty z karnego. Potem jednak dobrze bronili, dwukrotnie Szymon Wojtkowiak kopnął 40-metrowe karne, i choć Niemcy naciskali, tylko raz, po nakrytym kopie zapunktowali. W efekcie Polska do przerwy prowadziła 9:5. Po przerwie Polacy ruszyli do ataku i zdobyli cztery przyłożenia. Niemcy odpowiadali swoimi atakami, ale tylko po pierwszych dwóch naszych piątkach redukowali stratę do 2 punktów, a potem pozwolili wynikowi odjechać (mimo szans, m.in. po błędach chwytu kopów naszych graczy na własnej połowie). Przyłożenia zdobywali Nikodem Wołowczyk (moment wcześniej błysnął Marczewski, ale jego zdobycz sędzia anulował po TMO), Wojtkowiak (po szybko rozegranym karnym) i dwukrotnie Sebastian Habdank-Toczyski po potężnych maulach autowych (przy pierwszej z jego piątek mieliśmy sekwencję mauli – najpierw 30-metrowy, a potem 10-metrowy). Mecz wygrany fizycznością i obroną (dwukrotnie utrzymane piłki nad polem punktowym) – nie potrafiliśmy wyprowadzać płynnych, szybkich akcji (co z kolei robili niekiedy rywale).
A złoto, podobnie jak przed rokiem, po zwycięstwie nad Gruzją w finale zdobyli Hiszpanie. Wygrali 23:17 w dramatycznych okolicznościach – w ostatniej akcji Gruzini po maulu autowym weszli w pole punktowe Hiszpanów, ale ci zdołali utrzymać piłkę w górze. Do zapamiętania – łącznik ataku reprezentacji Hiszpanii Malakai Fatoka, który błysnął dwoma drop goalmi, w tym jednym z 40 metrów. W meczu o brąz z kolei udany rewanż za porażkę sprzed roku (i za porażkę 18-latków dzień wcześniej) wzięli na Holendrach Czesi – gospodarze turnieju wygrali aż 45:24.
Nations Championship
Przed weekendem wszyscy czekali na piątkowy mecz z Paryża. Po weekendzie najwięcej mówi się o sobotnim z Cardiff.
Francja – Południowa Afryka 21:19. To był trzeci mecz z rzędu tych drużyn na Stade France – dwa poprzednie wygrali Springboks (za pierwszym razem jednym punktem w ćwierćfinale Pucharu Świata), tym razem los się odwrócił. Obie drużyny nie mogły skorzystać z wielu znakomitych, ale kontuzjowanych zawodników (głównie gospodarze). Fabien Galthié, wobec kryzysu na pozycji łącznika ataku, postawił na dwóch etatowych łączników młyna, Maxime’a Lucu i Antoine’a Duponta. Z kolei Rassie Erasmus niemal nie zmienił zwycięskiej piętnastki z meczu z Włochami. Na boisku od początku rządzili gospodarze. Co prawda początek mógł zwiastować kłopoty (zły kop Lucu z karnego w aut, przegrany młyn, potem przegrany aut w ataku), ale Francuzi świetnie grali w obronie, a z czasem ich ataki zaczęły sięgać celu. Najpierw zapunktowała para z Pau: Aaron Grandinier-Nkanang, po nim Théo Attissogbe (po akcji rozpoczętej 50:22 Duponta i karnym podarowanym przez Springboków przy tej okazji, a potem główce Kalvina Gourgues’a), a gdy goście odpowiedzieli po maulu autowym, Francuzi zaliczyli znakomitą akcję, w której Dupont uruchomił kopem Louisa Bielle’a-Biarrey’a i po półgodzinie było 21:7. Dyscyplina zaczęła jednak zawodzić Francuzów. Seryjne karne darowane w młynach napędzały gości. Tuż przed przerwą żółtą kartkę zobaczył Lucu i jego drużyna omal nie straciła punktów do szatni. Po przerwie grała w osłabieniu aż pół godziny, choć i ekipa z RPA zaliczyła po drodze 20-minutową czerwoną kartkę. Po przerwie Springboks cisnęli, wkrótce po przerwie zredukowali stratę do 7 oczek, a kilka minut przed końcem po kolejnym maulu zaliczyli trzecie przyłożenie. Jednak Mannie Libbok nie trafił podwyższenia, a brakujące dwa punkty okazały się kluczowe. Goście atakowali, ale gdy zegar był na czerwono Bielle-Biarrey skutecznie zaszarżował Jessego Kriela, Dupont był pierwszy przy piłce i mecz mógł się skończyć. Francuzi wygrali, Dupont był doskonały, ich obrona znakomita, ale na rok przed Pucharem Świata czegoś brakuje w ich młynie.
Tym razem na nic nie zdały się powtarzające się już czary-mary Rassiego Erasmusa – wystawienie pierwszej linii innej niż awizowana przed meczem (z tym ciut przesadza), a potem jej zmiana w całości w 35. minucie.
Walia – Nowa Zelandia 35:28. Wynik z St. Denis przyćmiło to, co stało się dzień później w Cardiff, gdzie historię pisali Walijczycy. Na wygraną z Nową Zelandią czekali od 1953 (no, była jeszcze słynne zwycięstwo z 1973, gdy przebrali się w stroje Barbarians) i wreszcie ich czas nastał. Niewielu dawało im szanse przed meczem – tym bardziej po z trudem wygranym meczu z Japonią sprzed tygodnia. Wrócił do ich składu po długiej przerwie Taine Basham (w miejsce kontuzjowanego Aarona Wainwrighta). Więcej zmian było u All Blacks – m.in. na pozycji 10 zagrał Richie Mo’unga, a nie było Jordiego Barretta. W ślad za imponującą oprawą na początku meczu (walijską odpowiedź na hakę po prostu trzeba zobaczyć: https://www.facebook.com/reel/1697909265184209) poszła imponująca gra gospodarzy. Pięć pierwszych minut przyniosło im dwa przyłożenia i prowadzenie 14:0. I atakowali dalej, ale w końcu zaczęli ulegać All Blacks i do przerwy na tablicy wyników był remis 21:21. Jednak druga połowa zaczęła się tak jak pierwsza – 8 minut i kolejne 14 punktów w dorobku Walii. Potem przyszedł czas imponującej obrony – All Blacks szybko zredukowali dystans do 7 oczek, ale potem przez niemal pół godziny nie udało im się ani razu przebić na pole punktowe. Liczba szarż Walijczyków – aż 346 (w tym 310 skutecznych). Gwiazdą meczu był łącznik młyna Tomos Williams, maczający palce w chyba wszystkich pięciu przyłożeniach swojej drużyny. Po drugiej stronie zawiedli m.in. Mo’unga i Beauden Barrett.
Kuba Sieradzki mi napisał, że to zwycięstwo może być mitem założycielskim nowej ery walijskiego rugby i otrząśnięciem się z kurzu po Gatlandzie. Mi wydaje się jednak raczej poważnym wypadkiem przy pracy All Blacks (który może zaowocować problemami kilku graczy, z Mo’ungą na czele). Walia przez ponad trzy lata nie wygrała z przeciwnikiem z półki, którą uważa za swoją, i jedno zwycięstwo to mało, aby prorokować przełom. Tym bardziej zwycięstwo w stylu „obrony Częstochowy” (to także Kuba :)).
Poza tym:
- Włochy – Argentyna 14:19. Dobra pierwsza połowa Włochów, ostatecznie jednak tylko zremisowana 7:7. Po przerwie goście zdobyli przewagę po dwóch przyłożeniach, ale w końcówce przebudzili się gospodarze. Wywalczyli karne przyłożenie, i dzięki niemu grę przez kilka minut z przewagą dwóch zawodników. Ale Ange Capuozzo chyba niepotrzebnie kopał na skrzydło, a w ostatniej akcji kop Paola Garbisiego z karnego w aut przeszedł za chorągiewką i reszty straty nie udało się odrobić. Włosi muszą więc nadal czekać na pierwsze zwycięstwo, a w ten weekend byli jedyną europejską drużyną po stronie pokonanych. Paradoksalnie, najlepszym na boisku był jeden z nich, imponujący Manuel Zuliani (dość wymienić pięć odbiorów).
- Anglia – Japonia 78:15. Wyjątkowo jednostronny pojedynek – Anglicy wchodzili w obronę gości z Azji jak w masło. Już w pierwszej akcji zdobyli przyłożenie, a rywale stracili gracza z 20-minutową czerwoną kartką. Po tych 20 minutach było już 29:0 (a byłoby wyżej, gdyby nie kiepska skuteczność George’a Forda z podwyższeń). Hat-tricka miał już wtedy na koncie wracający do kadry po czterech latach Will Joseph (swój pierwszy mecz zagrał za czasów Eddiego Jonesa, dziś prowadzącego Japończyków), a skończył mecz z pięcioma przyłożeniami – cała drużyna uzbierała ich 13. Debiut z ławki zaliczył Archie McParland.
- Irlandia – Fidżi 43:15. Gospodarze zagrali bez kontuzjowanego Dana Sheehana (kapitanem był Taidhg Beirne) i w pierwszej połowie mieli kłopoty – po dwóch szybkich przyłożeniach wyspiarzy po 20 minutach przegrywali 7:12, do przerwy prowadzili tylko 17:15, a drugą połowę mieli zacząć w osłabieniu. Jednak dwa przyłożenia Roba Baloucoune’a przed przerwą pozwoliły im przystąpić do drugiej części spotkania z niewielką przewagą, a drugą odsłonę wygrali 26:0. Wynik Irlandii podobny jak przed tygodniem z Argentyną, ale nastroje kibiców znacznie gorsze.
- Szkocja – Australia 15:12. Kibice gości cieszyli się z powrotu Cartera Gordona, a gospodarzy – Blaira Kinghorna i Darcy’ego Grahama. Na boisku, w typowo szkockiej pogodzie sporo zaciętej walki, długo wynik na styku. Mecz rozstrzygnął karny Finna Russella na kilka minut przed końcem. Po nim Australijczycy odrobili 7 oczek z 10-punktowej straty, ale choć kolejną akcję zaczęli znakomicie, skończyli ją na aucie. Na pewno żałują przynajmniej dwóch mauli.
W grupie europejskiej wciąż na czele Francja, ale jej przewaga nad Anglią i Irlandią stopniała z dwóch do jednego punktu. Tylko te trzy drużyny mają szansę na udział w wielkim finale. Po drugiej stronie w grze są Nowa Zelandia i Południowa Afryka – obie drużyny przegrały, ale defensywny punkt bonusowy All Blacks dał im punkt przewagi w tabeli nad Springboks. Wciąż bez wygranej Włochy i Fidżi.
Nations Cup
W Nations Cup także rozegrano przedostatnią kolejkę – i stała pod znakiem zwycięstw ekip z grupy amerykańsko-pacyficznej (tylko Gruzja wyłamała się z tego schematu wygrywając z Tonga).
- Gruzja – Tonga 55:31. Swój trzysetny mecz międzynarodowy Gruzini uczcili zwycięstwem, znakomici byli zwłaszcza w końcówce pierwszej i na początku drugiej połowy (gdy w dwóch kilkuminutowych seriach zdobyli po trzy przyłożenia). Dwie piątki Akakiego Tabucadze oznaczają, że ma ich już 55 w oficjalnych spotkaniach międzynarodowych.
- Hongkong – Kanada 17:38. Hongkong zaczął od prowadzenia 10:0 i jeszcze na początku drugiej połowy wygrywał 17:7. Potem jednak na boisku niepodzielnie rządziła ekipa zza Atlantyku.
- Portugalia – Samoa 5:36. Mimo wystawienia silnego składu Portugalczycy nie mieli wiele do powiedzenia w starciu z niesłychanie mocnymi (jak na tier 2) rywalami. Jedyne punkty gospodarze zdobyli gdy przegrywali już 24 punktami.
- Zimbabwe – Urugwaj 15:20. Starcie dwóch zespołów bez wygranej w dotychczasowych meczach rozstrzygnęli na swoją korzyść faworyci. Walka była jednak wyrównana i trwała do końca. Dla filara Matea Sanguinettiego to był setny występ dla Urugwaju.
- Hiszpania – Chile 20:25. W Madrycie lało i lepiej w tej pogodzie odnaleźli się goście (pamiętamy ich pojedynek z Amerykanami na drodze do awansu do ostatniego Pucharu Świata). 20 punktów zdobył dla nich z kopów środkowy Matías Garafulic. Hiszpanom nie pomogły przyłożenia graczy z Top 14 – Joela Merklera z Tuluzy i Álvaro Garcíi ze Stade Français.
- Rumunia – Stany Zjednoczone 24:53. Po 20 minutach starcia o Pershing Cup było 0:17 i choć potem gospodarze zaczęli punktować, przewaga gości do końca meczu jeszcze wzrosła. Ponad pół setki straconych punktów bardzo boli Rumunów – a Amerykanie cieszą się z piątego zwycięstwa w Nations Cup.
Gruzja i Stany Zjednoczone swoimi zwycięstwami zapewniły sobie ostateczne wygrane w obu grupach. I choć World Rugby nie przewidziało w tych rozgrywkach rundy finałowej, za tydzień będziemy mieli taki finał, choć nieformalny – w ostatniej kolejce w Tbilisi te dwie drużyny stoczą bezpośredni pojedynek.
Z kraju
W zaległym meczu czwartej kolejki I ligi Legia Warszawa pokonała 59:34 Arkę Rumia. Ofensywny festiwal – w sumie 15 przyłożeń, z czego 9 na koncie zwycięzców. Stołeczna ekipa nieco zbliżyła się do czołowej czwórki.
Poznaliśmy skład reprezentacji Polski w rugby 7 kobiet na turniej SVNS 3, który odbędzie się za dwa tygodnie w Dubaju. Nie ma niespodzianek, są wszystkie zawodniczki, na których opierała się kadra w ostatnim roku plus Flora Micoud Terreau. Format rozgrywek – każdy z każdym. Przeciwniczkami Polek będą kolejno zawodniczki z Kolumbii, Samoa, Ugandy, Meksyku i Chin. Awans do SVNS 2 wywalczą dwie najlepsze drużyny, a to oznacza, że trzeba wygrać pierwsze cztery mecze – ostatni będzie najtrudniejszy.
Na zgrupowaniach były reprezentacje U16 chłopców i dziewcząt. Chłopcy zagrali w Giżycku z Litwinami – pierwsza drużyna wygrała 42:0, druga 31:12. Dziewczęta mierzyły się w Ołomuńcu z Czeskami w siódemkach (mecze po 20 minut). Wygrały trzy spotkania, przegrały jedno.
Ze świata
W Rugby Europe Trophy swój zwycięski marsz kontynuuje beniaminek – Malta kolejny raz pogrążyła faworyta, wygrywając ze Szwecją 36:34. Po świetnych 20 minutach prowadziła 19:7, do przerwy 19:17, ale w drugiej połowie zwycięstwo wymykało się jej z rąk – po jej kwadransie to Szwedzi prowadzili 15 punktami. W końcówce gospodarze jednak ponownie odrodzili się – wykorzystali liczebną przewagę (przez kilka minut podwójną), zdobyli dwa przyłożenia i dorzucili karnego. Szwedzi mieli jeszcze meczową piłkę, ale kop z karnego z 40 metrów nie sięgnął celu. Trzeci raz wygrali też Czesi – w odświeżonym składzie pokonali Litwę 31:20, inkasując przy okazji bonus ofensywny (choć Litwini walczyli i dwukrotnie redukowali stratę do 6 oczek). Poza tym Niemcy nieco podnieśli morale po porażce z Malty sprzed tygodnia aplikując 10 przyłożeń Duńczykom i wygrywając z nimi 66:19 (hat-tricka i 27 punktów zaliczył łącznik ataku Nikolai Klewinhaus-Hacker). W tabeli na czele Czesi, 2 punkty dalej Malta, a o jedno oczko od wyspiarzy mniej mają Niemcy. Bez punktów wciąż Litwa i Dania.
Co dalej? Wiosną Malta gra z Czechami u siebie, więc znowu może być ciekawie. Inna sprawa, że ze stawki RET chyba tylko Czesi mogą mieć realne szanse awansu. W młodzieżowych mistrzostwach Europy Niemcy mimo kwalifikacji nie wystąpili w kategorii U20 (ponoć brak kasy, grała tylko drużyna U18), a Szwedzi, Maltańczycy, Duńczycy i Litwini w ogóle nie stanęli do walki. Tymczasem zgodnie z regułami REIC, aby awansować na najwyższy stopień rozgrywek, trzeba mieć piętnastki U18 i U20 i uczestniczyć w rozgrywkach w tych kategoriach. Kiepsko wygląda to młodzieżowe rugby na niższych szczeblach europejskiej hierarchii.
Towarzysko zagrały dwie drużyny nieuczestniczące w tym roku w rozgrywkach REIC – Słowacja przegrała z Albanią 17:27.
W Urugwaju rozegrano finał jesiennej części sezonu – i Old Boys zrewanżowali się za porażkę z finału części wiosennej, wysoko wygrywając z Old Christians 30:12. Przegrani mieli kłopoty z dyscypliną (trzy żółte i czerwona kartka), do tego stracili kontuzjowanego łącznika młyna. Ponieważ oba finały wygrały różne drużyny, o mistrzostwie rozstrzygnie starcie zwycięzców – czyli piąty w tym sezonie pojedynek Old Boys i Old Christians (dotąd bilans to 2:2).
W ósmej kolejka angielskiej drugiej ligi, Champ, pierwszą wygraną w sezonie odniosła ekipa Harpury, która pokonała na wyjeździe 32:26 świetnego beniaminka, Rotherham Titans. Na czele tabeli nadal Ealing Trailfinders, którzy zwyciężyli trzecie w lidze Coventry 44:42. Na drugim miejscu Worcester Warriors po wygranej 57:19 nad Ampthill.
Ciąg dalszych federalizacji rugby azjatyckiego – po zawiązaniu dwóch związków regionalnych (SEARF w Azji południowo-wschodniej i CASA w Azji środkowej i południowej) teraz ogłoszono zawiązanie West Asia Rugby Alliance, zrzeszającego siedem federacji z zachodu kontynentu, z perspektywą dołączenia kolejnych czterech (wszystkie z krajów arabskich). WARA zaplanowało na przyszły rok turniej siódemkowy dla wszystkich członków związku i dwa turnieje piętnastkowe (każdy z udziałem trzech drużyn).
Francuska LNR rozważa wprowadzenie wyjątków od limitu wynagrodzeń w Top 14 – głosowanie w sprawie wyłączenia z niego tzw. marquee players ma nastąpić w przyszłym roku. Przy czym gracz objęty tym wyłączeniem musiałby być reprezentantem Francji. Opcji jest tu klika – największe kluby chciałyby wyłączenia nawet po trzech graczy na klub, a kilka innych w ogóle nie chce takiego rozwiązania (i tak są dysproporcje w salary cap między drużynami, związane m.in. z liczbą reprezentantów). W grze jest także dodatkowe ograniczenie kwotowe takiego wyłączenia (pół miliona euro rocznie – nadwyżka wchodziłaby już w limit). Celem rozwiązania jest ograniczenie potencjalnego kuszenia największych francuskich gwiazd kontraktami w Japonii.
Do poczytania:
- tekst Matta Hughesa z Guardiana – Six Nations and Sanzaar face new battle with World Rugby in bid to scrap relegation. Autor wskazuje, że zawiązana przez 10 czołowych federacji spółka F10, mająca dysponować prawami telewizyjnymi do elitarnych turniejów międzynarodowych (o tym było w „szponach” tydzień temu) stanowi element strategii tych związków w celu zapobieżenia wprowadzeniu spadków i awansów między Nations Championship i Nations Cup (które mają być rozważone po trzeciej edycji tych turniejów, planowanej na 2030). Także pisze o tym, że osobne sprzedawanie praw do tych dwóch ostatnich turniejów oznacza wzmacnianie dominacji elity. Brakuje tylko wzmianki o nikłości szans ekip z tier 2 w play-offach o wejście do Nations Cup, o ile w ogóle się zdarzą, po kilku latach odcięcia ich od gry z elitą;
- o ten sam temat zahaczył Danny Stephens w rubryce Loose Pass portalu planetrugby.com – Ring-fencing Test rugby can no longer be the answer as Nations Championship didn’t produce any ‘classics or upsets’. Dziś widać, że nieco się pomylił (w Cardiff jednak niespodziankę mieliśmy), ale co do zasady miał rację. Zwłaszcza trafił w punkt w jednym zdaniu uzasadniającym wspólną sprzedaż praw do Nations Championship i Nations Cup oraz dzielenie się tym tortem z tier 2: Relegation from the top tier for one of the home nations might be catastrophic in the short term, but in a game where there is clearly not enough to go round on a global basis anyway, perhaps letting the jam be spread a little thinner across a wider selection of crackers may be a better way to improve the global profile of the game and expand its active audience.
W Brisbane zakończono rywalizację w ramach Pucharu Świata w Rugby League – zarówno kobiet, jak i mężczyzn. W obu finałach mierzyły się reprezentacje Australii i Nowej Zelandii i w obu zdecydowanie przeważyły reprezentacje gospodarzy. W żeńskim finale Australijki już do przerwy prowadziły po sześciu przyłożeniach 34:6 (hat-trick Jaime Chapman) i choć w drugiej połowie ich dominacja się skończyła, ostatecznie wygrały 34:10. Zdobyły swój czwarty złoty medal w historii i zarazem czwarty z rzędu. Podobnie w męskim finale – Australijczycy wygrali 32:12, już do przerwy prowadząc 24:6. Zdobyli w ten sposób 13 tytuł mistrzowski (na 17 edycji tej imprezy – ostatni raz wpadkę zaliczyli 18 lat temu).
Zapowiedzi
W nadchodzącym tygodniu w kraju planowane są trzy pozostałe mecze dziewiątej kolejki Ekstraligi (Juvenia Kraków – Life Style Catering Arka Gdynia, PGE Edach Budowlani Lublin – Orkan Sochaczew, Lechia Gdańsk – Energa Ogniwo Sopot) oraz zaległy mecz pierwszej kolejki I ligi (AZS AWF Warszawa – Koma RT Olsztyn).
A na świecie:
- ostatnia kolejka fazy grupowej Nations Championship z trzema wyjątkowo energetyzującymi pojedynkami: Anglia – Nowa Zelandia, Irlandia – Południowa Afryka i Francja – Argentyna. Poza tym: Szkocja – Japonia, Włochy – Fidżi i Walia – Australia;
- w Nations Cup w ogóle ostatnie gry: Rumunia – Kanada, Hongkong – Tonga, Portugalia – Urugwaj, Hiszpania – Samoa, Zimbabwe – Chile i najciekawiej zapowiadający się Gruzja – Stany Zjednoczone;
- kilka spotkań towarzyskich: Włochy A – Reds, Peru – Kajmany, a wśród pań Czechy – Austria;
- turniej Rugby Asia Sevens Trophy dla regionu wschodniego i południowo-wschodniego;
- jedenasta kolejka Pro D2;
- dziewiąta kolejka Champ;
- finał mistrzostw Argentyny;
- finał mistrzostw Urugwaju.
A kibice w Nowej Zelandii nadal się nie doczekali zwycięstwa swojej reprezentacji z Polską i to raczej nigdy im się nie uda. 😉